De bodems van bijenkasten hebben een gaasbodem en daaronder zit een schuiflade. Op deze lade kan de imker het aantal varroamijten tellen die uit het volk vallen. Bij meer dan tien gevallen mijten per week is er sprake van een ernstige aantasting, die het bijenvolk kunnen verzwakken en uiteindelijk kunnen leiden tot sterfte van het bijenvolk.
Naast dode mijten, stuifmeel en was is er nog meer te zien op de lade. Volken met een natuurlijk uitruimgedrag bijten besmette cellen met varroa open en slepen de aangetaste pop eruit. De witte voelsprieten van de bijenpoppen breken hierbij af en vallen op de varroalade.

Het aantal witte antennes op de lade is een maat voor het natuurlijk uitruimgedrag. De verhouding van het aantal witte antennes en het aantal gevallen varoamijten wordt uitgedrukt in de zogenaamde uitruimindex. Als er veel witte antennes worden geteld en in verhouding weinig varroamijten is dit een signaal dat het bijenvolk de varroa aantasting zelf de baas kan blijven.
Helaas helpt het natuurlijk uitruimgedrag niet om een virusaantasting via varroamijten te voorkomen.